آن اين كه وجود امام ، به كوه عظيمى تشبيه شده ، كه داراى قلّهء بسيار مرتفعى است و طبيعت اين گونه كوهها و قلّه‌ها اين است كه نزولات آسمانى را در خود جاى مىدهد و سپس به صورت مستمرّ به روى زمينهاى گسترده و دشتها جارى مىسازد و گلها و گياهان و درختان را بارور مىكند و از سوى ديگر هيچ پرندهء دور پروازى ، نمىتواند به آن راه يابد . اين تشبيه اشاره به همان چيزى است كه در قرآن مجيد در بارهء نقش كوهها در آرامش و آبادى زمين آمده : « وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَ أَنْهاراً وَ سُبُلًا لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ » ، خداوند در زمين ، كوههاى محكم و ثابتى افكند تا اضطراب و لرزش آن را نسبت به شما بگيرد و نهرهايى ( به وسيلهء آنها ) ايجاد كرد و راههايى در آن قرار داد تا هدايت شويد » . « 1 » آرى اگر شبكهء كوههاى عظيم نبودند فشار درونى زمين از يكسو و تأثير جاذبهء ماه و خورشيد و جزر و مدّ پوستهء زمين از سوى ديگر و فشار وزش طوفانها از سوى سوّم ، آرامش را از انسانها مىگرفت و آبهايى كه از آسمان نازل مىشد به صورت سيلاب عظيمى به درياها مىريخت و ذخيرهء آبى به صورت نهر و چشمه وجود نداشت . وجود امام آگاه و بيدار و نيرومند و معصوم براى هر امّت ، مايهء آرامش و انواع بركات است . در ضمن ، اين تعبير نشان مىدهد كه هيچ كس را ياراى دستيابى به افكار بلند امام ( ع ) و اوج معرفت و كنه شخصيّت آن حضرت نيست و به اسرار وجود او جز پيامبر اكرم ( ص ) كه استاد بزرگ آن حضرت بود و امامان معصوم ، پى نمىبرد . هر كس از ياران و اصحاب و پيروانش به اندازهء پيمانهء وجود خويش از اين اقيانوس بزرگ بهره مىگيرد بىآن كه كرانه‌ها و ژرفاى آن بر كسى روشن باشد . « 2 »

--> ( 1 ) سورهء نحل ، آيهء 11 . ( 2 ) براى پى بردن به حقيقت تعبيرات امير مؤمنان على ( ع ) و برترى بىچون و چرايش نسبت به تمام افراد امّت كافى است توضيحات فشرده‌اى كه در مقدمهء اين كتاب در بارهء فضايل آن حضرت آمده است مورد مطالعه قرار گيرد .